2022 Nieuwe avonturen

Start seizoen

Dankzij het mooie lenteweer in maart ligt Bellefleur tijdig klaar om in het water te gaan.

Wouter van Schaap Shipcare heeft de kielnaad professioneel gekit, Hans het onderwaterschip in de antifouling gezet en samen en met Pieter de romp gepoetst.

Kielnaad
Romp in de was
Achterspiegel: hoe lang glanzend?

Woensdag 13 april brengen we de mast in orde met de nieuwe verstaging. De procedure van te water gaan verloopt de volgende dag weer soepel. Na het zetten van de mast komt de tuiger de zaken spannen. Daarna kunnen wij aan de slag om het grootzeil, de huik en de lazy Jacks te bevestigen. We brengen de spullen aan boord en eten en slapen er weer lekker. De volgende morgen schutten we redelijk vlot, kunnen gelukkig langszij een glijpaal, maar 1 motorboot achter ons. Bij de Houtribsluis meer wachttijd. Daarna de zeilen gehesen en opkruisen richting Urk. Na het Enkhuizerzand kan de boei bij het Vrouwenzand worden bezeild. We meren rond 18 uur af in de oude haven van Stavoren. Later vaart de Sentijn Allegro binnen. We spreken de bemanning niet. Na een wandeling gaan we al snel slapen. Om half negen steken we van wal. Naar de MA3 is het net bezeild, lekker vaartje. We vertrekken vlot naar Enschede. Op eerste Paasdag gaan we de verjaardag van Jan in Den Haag vieren.

Op de vertrouwde plek in Makkum

Voorjaarsweek met Lasse

Zondag 24 april stappen we weer aan boord met Lasse. Na het aan boord brengen van alle spullen wandelen we in de Zuidwaard. De brug is weer klaar maar in verband met broedseizoen afgegrendeld; Lasse stapt er demonstratief even met zijn lange benen langs. De gebruikelijke pasta smaakt prima. Maandagmorgen halen Hans en Lasse het gereviseerde reddingvlot uit Grou. Zodra die in de bakskist zit vertrekken we. We arriveren door trage schutting tegen HW Harlingen op de Waddenzee en zeilen zeer tegen onze gewoonte in met tegenstroom naar Den Helder. De wind is oostelijk, 5 af en toe 6, op alleen de kleine genua toch met aardige snelheid door het water. We meren af bij de KMYC in Den Helder. Hans stapt dinsdagmorgen om 9 uur in de trein naar Den Haag voor de zitting van de Raad van State over de voorlopige voorziening tegen gemeente en vliegveld van STIL, Lonnekerland, Natuur- en Milieuraad Enschede en het Groenberaad. Lasse en ik gaan naar het militaire vliegveld de Kooij en de vogelplas Balgzandpolder. Beide zijn de moeite waard. Bij de maaltijd hebben we elkaar veel te vertellen.


Bij het vogelkijkscherm Balgzandpolder

Ter gelegenheid van Koningsdag eten we een oranje tompouce bij de koffie in een cafeetje op Willemsoord. Er is niets te doen. We misten de Taptoe de avond ervoor. Na de lunch zeilen we naar Oudeschild. Lopen naar de vogelkijkhut.

Vanuit de vogelkijkhut

Een kenner hoort daar de roep van een zwartkopmeeuw. Wij geen bijzondere waarnemingen.

Op donderdag maken we een fietstocht langs de Weezenputten, de Hoge Berg, de begraafplaats van de Georgiërs naar de bossen bij de Koog. We zien 8 hazen in een weiland en een bos vol troshyacintjes.

De Weezenputten: water uit deze putten werd aan boord gebracht van VOC schepen.


Ieder checkt het zijne of het hare!

Na een korte blik op zee gaan we terug naar de haven. Lasse waardeert na de tocht Texel hoger dan daarvoor. Aan het eind van de middag eten we kibbeling in het dorp, erg smakelijk! Bij de supermarkt scharrelen we nog wat broodjes bij elkaar. De zwaar trappende huurfiets wordt weer afgeleverd. 

Hoog bezoek in de kajuit!

Om de stroom goed te benutten zouden we heel vroeg moeten vertrekken. We kiezen voor 6 uur opstaan, 7 uur trossen los. De hele route naar Kornwerderzand moeten we opkruisen, sommige rakken wel met lange slagen. De laatste uren met stroom tegen. Redelijk vlot geschut. Zeilend tot aan onze haven! We schrobben het dek, dat was na de winter nog niet gebeurd, een facelift voor het schip. Peter en Juut komen theedrinken. ‘t Looze Visschertje ligt ook in het water, ze zijn bezig met beitsen en lakken. We gaan naar de pizzeria maar die blijkt gesloten. We belanden in een afhaalpizzeria met een smakeloze aankleding maar de pizza’s smaken goed. De volgende morgen vertrekken we op de geplande tijd. Lasse haalt de trein van 10.20 uur in Zwolle voor een lange zit naar Middelburg/Vrouwenpolder. Wij rijden via de Otterskooi in Dwarsgracht naar huis.

Hans klust tussendoor in zijn eentje aan boord. Hij rondt de montage van de nieuwe gasbun en demonteert de waterpomp.

Tochten op het IJsselmeer 25 mei – 9 juni

Na een verjaarskoffie bij Willy stappen we weer aan boord. De nieuwe onderdelen van de pomp blijken niet te werken. Er zal een nieuwe moeten komen. Een geschikte blijkt op voorraad bij Joosten in Enkhuizen. Dat bepaalt onze bestemming van de volgende dag. Het rak is mooi bezeild en we halen hoge snelheid, max speed 10,1 knopen, met een rif in het zeil en de fok. Op Hemelvaartsdag kunnen we de pomp kopen. Hans monteert de pomp vlot: weer stromend water aan boord! Ik zet de leren huls om het stuurwiel weer een stukje vast.

Het plan naar Hoorn te varen schorten we op. Te veel wind uit ongunstige hoek. We halen een stadswandeling boekje bij de VVV en lopen de ruim 5 km in de middag. De foto’s tonen een paar beelden.

Bakker in de Westerstraat: lekker brood in het oudste stenen huis van Enkhuizen

‘ s Avonds slaan we proviand voor het weekend in.

Zaterdagmorgen varen we zo de Naviduct sluis in. Kort voor Hoorn maken we een slagje, de rest is bezeild. We varen weer met een rif en kleine genua. De temperatuur is niet hoog maar het is lekker zonnig tijdens het varen. De middag is bewolkt, in de avond en nacht wat regen. Van half twee tot vier bezoeken we het Westfries museum. De vaste expositie is mooi, goede kanttekeningen bij J.P. Coen, vroeger de grote held van Hoorn.

Welgesteld koopmanspaar Sonck, man met zoon (in jurk!) en vrouw met dochter.
Boven dit portret is te lezen waarom Hans zo geboeid is door dit portret: beeltenis van de dochter van Claas Waling!

De tijdelijke expositie Dier Baar beoordelen we slecht. Met een route op de telefoon lopen we nog door de stad en langs het water. De dijken worden in dit gebied op verantwoorde hoogte gebracht.

Kunstwerk bij de nieuwe kustwerken.

Het weerbeeld van de zondag is vergelijkbaar met dat van een dag eerder. Na een vroege koffie zeilen we vrijwel voor de wind met ongereefd grootzeil (geen voorzeil) naar Marina Volendam. Tot ver uit de kust waterplanten, ook op de extra ver naar het oosten uitgezette traject. Het dempt onze snelheid! Gelukkig blijft het daarbij. De geul naar de Marina staat met 2,2 m op de kaart, onze dieptemeter toont 2,1. In de marina wordt dat weer 2,2. We worstelen ons op de vouwfietsen door de toeristendrommen bij de oude haven, op weg naar Edam. In de jachthaven daar bekijken we zusterschip Kalimera. Haar romp, het teakhout en de lijnen zien er slecht uit, het dek lijkt wel geschrobd. Aan de hand van een gidsje bemachtigd bij de VVV verkennen we het stadje.

Edams museum

In de zeer grote Grote Kerk is een programma met muziek. Steeds op een andere locatie in de kerk: Rondje kerk. We treffen een marimba optreden: het klinkt goed in de kerk! Op het kerkhof veel bloemen, we wanen ons in een Scandinavisch land. We zien mooie gevels, het oudste huis van Edam: een heel oud houten huis van voor 1500 (het heeft vele stadsbranden overleefd) en stolp stadsboerderijen.

Mini sluisje onder De Bult
Op dezelfde plek de andere kant op kijkend, met scheepswerf en speeltoren.

Op maandag fietsen we eerst naar Monnickendam. Mooie route aan de binnenzijde van de dijk. Bij de wielen (meertjes veroorzaakt door dijkdoorbraken) staan borden met het jaartal, onder andere 1575 en 1916. We zien alweer een Sentijn, de Viva la Vide van Daan Hamburger. Niet zo geweldig onderhouden. We wandelen rond waar Bellefleur werd gebouwd (de loods van Ruiter brandde rond 2000 af) en te water ging. We zien wel een bestelauto van Ruiter quality interiors (ruiter.com). Het gebied met sluis, de Waag en de speeltoren is erg mooi.

Het sluisje, centraal in het stadje.
De. Monnik waakt over het sluisje.
Het Waaggebouw en daarachter de oudste (en valse) speeltoren van Europa met nog originele klokken uit de zestiende eeuw.
Een mooie gevel anno 1611

Dan fietsen we door naar Marken. Nu meest aan de waterzijde en horen veel rietvogels zingen. Het regent een beetje en we gebruiken de overdekte praatbank bij de haven om onze boterhammen te eten. Mussen komen kruimels verorberen. Door het dorp gaan we naar de noordelijke dijk en over het hobbelige fietspad gaan we naar de vuurtoren. Aan de waterzijde staan tot onze verbazing (gevlekte) rietorchissen, in het weiland veel weidevogels (tureluur, grutto, kievit; vaak met jongen).

Gevlekte rietorchis.

Aan de vuurtoren wordt gewerkt, je kan er niet bij komen. In het dorp eten we een kop soep, de mussen azen in grote getale op het geserveerde plakje brood. Op de terugweg zien we bij een wiel op Marken ook nog kluten!

Bij het wiel met zicht op het dorp.

De volgende dagen nemen we heel weinig foto’s en onze reizen zijn niet erg avontuurlijk. We maken een korte oversteek naar de Blocq van Kuffeler haven. Weer flink wat wier aan de Noordzijde van Marken. Aan het eind van de middag wandelen we in het Oerbos, notabene aangelegd na de inpoldering van zuidelijk Flevoland. Hier zeilden we nog met botters in de jaren zestig! De volgende dag besteden we op de Floriade. Op de fiets laat Almere zich groen en waterrijk zien. De Floriade boeit maar niet extreem. Gelukkig veel aandacht voor biodiversiteit, materialen voor isolatie, goede keuzes voor verantwoord eten (maar niet erg zichtbaar bij het aanbod van Roots die de catering over het hele terrein in handen heeft).

Zonnecellen zijde Aeres Hogeschool Almere
Andere zijde van hetzelfde gebouw: helemaal begroeid!
Kunstwerk van allerlei afgedankte materialen.c

Op donderdag zeilen we naar Amsterdam, met weinig wind. We meren af in de Sixhaven. Vrijdagmorgen doen we eerst inkopen voor het Pinksterweekend. Door de stad langs stille grachten met vele geveltuintjes en op de woonboten erg veel groen lopen we naar de Hermitage. De presentatie van “het gele huis” van Vincent Van Gogh valt ons wat tegen. Jeike vertelde ons over de eerdere presentatie van het meisje van Vermeer. Dat omvatte meer aspecten. Maar het is wel indrukwekkend hoe veel en hoe mooi Vincent in Arles schilderde in 15 maanden tijd! Ook goed te zien dat Museum Amsterdam nu tijdelijk door de oorlog in Oekraïne tijdens renovatie gebruik kan maken van de gebouwen van de Hermitage aan de Amstel. Daarna zijn we zeer onder de indruk van het Holocaust monument. Wat een prachtig kunstwerk. De spiegels van de Hebreeuwse letters laten alles in elkaar overvloeien. Monumentaal! In het Joods museum verbazen we ons over vier aaneen gekoppelde synagogen. De exposities zijn ook boeiend. Over het Waterlooplein gaan we terug naar Bellefleur en lezen dat Lasse al om half acht op het CS Amsterdam zal arriveren. Snel eten en hem afhalen. Een rustige avond aan boord.

Zaterdag met vers brood van een Marokkaanse bakker aan de Meeuwenlaan naar Muiden, meest op de motor. Bij de aanloop van de KNRZV haven waait het stevig. Dankzij mijn krakerige stem wijst de havenmeester ons telefonisch een box met zijsteiger toe. Hij verwachtte wat oudere zeilers, vertelde hij later. Toch verloopt het afmeren chaotisch, maar uiteindelijk liggen we met de kop in de wind langs de zijsteiger! In de middag bezoeken we het Muiderslot. Lasse doet enthousiast beide audiotours: de toren- en de ridderroute. Prima.

Het Muiderslot
Zicht op onze haven.
Boven in een van de torens.

Ter afsluiting thee met gebak op de binnenplaats. De artisjokken staan er in de omheinde tuin in bloei, een heel verschil met het kleine plantje in Enschede. Het kunstwerk over de waterlinie vlakbij de pruimenboomgaard werkt hilarisch: een opening om door te lopen verandert plotseling in een stortvloed. 

Op eerste Pinksterdag gaan we met een slakkengangetje naar de Marker Wadden: minder wind dan verwacht, meer wier aan het schip? en alles opkruisen. We hebben er 7 mijl voor de haven genoeg van en stomen er naar toe (dan wel 10 knopen wind). We maken nog een korte wandeling naar een van de vogelkijkhutten voor het echt gaat regenen. Broedende sterns te zien, geen visjes achter het kijkraam. Vele baardmannetjes in het riet, groot broedsucces dit jaar. De rest van de dag aan boord: het blijft regenen.

Zondagmorgen wandelen we een groter rondje. Af en toe schijnt de zon en dan kleuren de gebieden met bloeiende moerasandijvie goudgeel.. Door de wind is het moeilijk vogels spotten. Op de jib varen we naar Batavia haven. Als Lasse aan het roer staat, schiet de windsterkte even naar 40 knopen. Max speed komt op 10,4 knopen. Onderweg een forse bui en de hele middag blijft het regenen. De warme maaltijd eten we rond half twee. Lasse stapt met boterhammen in de trein tegen half zeven. Hij reist via Zwolle naar Arnhem en per bus verder naar Oosterbeek. We genoten alle drie van het gevarieerde Pinksterweekend.

Lasse onderweg naar Batavia haven Lelystad.

Ook de tocht naar Urk doen we weer alleen op de jib, windkracht zes, uit het ZW. Na boodschappen doen, lunchen we. Op de fiets naar Emmeloord om Lieuwe alsnog de hand te drukken voor zijn verjaardag. Een gezellig bezoek. De verse zeeduivel van de bekende viswinkel smaakt lekker!

De volgende dag afgemeerd in de thuishaven. Daar ontmoeten we Peter en Juut: zij aan het begin van een periode aan boord, wij ronden tijdelijk af.

Dinsdag 21 juni – Zondag 3 juli

Dinsdag 21 juni stappen we weer aan boord en benutten het HW Harlingen van 16 uur om naar Terschelling te varen. Minder wind dan we hadden verwacht, dan is opkruisen geen optie. Op de motor tot de Blauwe Slenk. Maar in het Schuitengat moet de motor weer bij, anders kunnen we daar de tegenstroom niet doorvaren. We zien op de zandbanken vele zeehonden. Een ligt op een klein bankje pal naast de vaargeul.

Volop ruimte in de haven, maar niet meer aan de steiger (wel de volgende ochtend). Even verderop spot Hans Peter en Juut. Bij hen aan boord drinken we op de langste dag!

Op de vouwfietsen gaan we woensdag naar West aan Zee en maken er een strandwandeling. Bij het binnenmeertje Doodemanskisten heeft Hans moeite de eenden van zijn lunch af te houden. 

Met Juut en Peter maken we op donderdag in de stralende zon en met windkracht 4 uit het oosten een lange tocht over het eiland tot aan de Boschplaat. Op vele plaatsen zien we honderden orchideeën, of het gevlekte orchis of een rietorchis soort is, weet ik niet. Bij de plas aan de zuidrand van de Koegelwieck zien we net als vorig jaar grauwe ganzen met groene ringen om de hals. Vreemd gezicht. Bij de ijsbaan van Hoorn staat een mooie rand met rondbladige zonnedauw.

Rondbladige zonnedauw

Bij Heartbreak Hotel (feestlocatie huwelijk Allert en Miranda) lunchen we heel luxe op het terras.

Verfbrem, karakteristiek voor de Boschplaat

Langs het fietspad omgeving Jan Thijssens Dune bij de orchideeën ook de welriekende nachtorchis en de Grote keverorchis gespot!

Grote keverorchis

In de Grië, een gebied langs de Waddenkust west van de Boschplaat, wandelen we langs een oud echt natuurlijk bos (Jellemasbosje), met oude kronkelige eiken, geiten met enorme horens decoreren het landschap. Langs de waddendijk treffen we het kunstwerk De Streken van Marc van Vliet. De foto’s spreken voor zich: erg fraai. Maar de afhankelijkheid van de stand van de houten verticale elementen komt niet tot uitdrukking.

De Streken


Hans bestudeert de bewegingingsmogelijkheden van De Streken.
Toelichting bij het kunstwerk

De volgende verrassing wacht ons bij Kinnum: op de hoogwatervluchtplaats staan duizenden kanoeten.

Je blijft kijken!

Een kennis van Peter laat na navraag weten dat de vrouwtjes kanoeten het broedgebied in het hoge Noorden verlaten na het uitkomen van de eieren. Ze laten de zorg voor de kuikens helemaal over aan de mannen. Daardoor zijn er nu hier maar weinig  manlijke vogels met de kenmerkende roodbruine borst. Het is bijzonder zo veel vogels zo rustig dichtbij elkaar te zien.

Vanaf die bijzondere plek gaan we in een keer door naar de jachthaven. Peter en Juut komen bij ons eten. Een mooie afsluiting van de dag.

Hans en ik gaan de volgende dag wandelen ten noorden van het Groene Strand en ten Westen van het Donkere Bos. We zien weer honderden orchideeën, hier allemaal de gevlekte orchis. We spreken een boswachter die de landgeiten verzorgt in het afgezette terrein. Het is een groep van ongeveer 50, ooien en gecastreerde bokken. Voor het dekken wordt een bok van het vasteland gehaald. Twee keer per jaar worden de hoeven onderhouden en krijgen alle dieren een wormenkuur. Eenmaal per jaar een Q-koorts vaccinatie. De kleine bokjes worden snel na de geboorte gecastreerd (anders belanden ze bij de slager). De geiten kunnen de Amerikaanse vogelkers aardig de baas. De proef lijkt positief uit te pakken!

Wateraardbei in een nat stuk
Cranberry

Op zaterdag zeilen we door de Slenk en Meep naar Vlieland. In het westgaande deel een paar slagen. Prima zeilwind. Volop boxen beschikbaar. Het betalen met de QRcode lukt niet, omdat de code van onze box kennelijk al door een ander is gebruikt. Zo ontmoet je toch nog de havenmeesters op kantoor. We wandelen langs het strand naar een duin doorsteek bij de camping en lopen door het bos terug. Met de weekend editie van de NRC vliegt de avond om.

De volledige tekst geschreven door de banden van de strandvoertuigen:
Zilte zoute tranen, sta niet stil maar dans je dag Vier het leven, dankbaarheid verzandt plots in een schaterlach

Een andere tekst in het zand: LEEF op het ritme van de zee, leef zonder het tikken van de tijd

We plannen een zondagse wandeling naar de Nieuwe Eendenkooi in combinatie met een fietstocht door de duinen heen en terug langs de Waddenzee bij eb. Te voet vermaken we ons best met het afwisselende landschap: zandduinen met hei en dennen, bos nat en droog, weiland met mooie kruidenvegetatie. Maar we vinden niet de ingang naar de kooi. De roofvogels die we zien weten we niet op naam te brengen. Maar ze zijn er, dat is het belangrijkste. Op het wad geen grote groepen lepelaars. Twee apart lepelende exemplaren. Verder wel heel wat vogels van diverse pluimage. In de haven zien we dat Peter en Juut ook de oversteek hebben gemaakt.

Voor maandag spreken we af met z’n vieren naar de Kroonpolders te gaan. Wel de telescoop van P+J mee, geen lunches. In het weitje vlakbij het Posthuys vinden we welriekende nachtorchissen in bloei, de andere soorten zijn uitgebloeid.

Welriekende nachtorchis

Het Posthuys blijkt op maandag gesloten. We brengen lange tijd door op het dijkje naar de vogelkijkhut. Diverse kleine vogels in het struikgewas, moeilijk op naam te brengen. Bij het water kluten, bergeenden, diverse soorten meeuwen en bij een plaatje verderop een rij kemphanen (gespot door een kenner).

in 2022 grote sterfte door vogelgriep onder Grote sterns. Een van de vermoedelijke slachtoffers.

Als de honger toeneemt besluiten we aan boord van Bellefleur pannenkoeken te eten. In de avond vinden we op een korte wandeling nog weer welriekende nachtorchissen.

De volgende dag maken Hans en ik heel wat kilometers op de vouwfietsjes. Door de duinen en na een stop met uitzicht op zee naar het pad van zes.

Knikkende distel
Het duinlandschap
Zeewinde

Via de Postweg naar de Oude Eendenkooi, geen vogels, wel kikkers, idyllisch meertje.

zoekplaatje kikkers

Met een lus over de duintjes aan de Waddenzee weer terug gelopen naar de fietsen. Dan lopen op het wad wel ca. 20 lepelaars. We vinden de Nieuwe Eendenkooi vanaf het Pad van twintig heel gemakkelijk. Ook mooi maar anders. Daar zien we geen kikkers maar horen wel een kort en krachtig concert van hen. Dan gaan we weer richting Noordzee en verkennen wat stelling H12 is. Het is een museum gerund door vrijwilligers in bunkers die tot de Atlantic Wall behoren. We zijn er tegen vieren en het museum gaat sluiten. Met Lasse zeker een keer bezoeken! Peter en Juut komen een biertje drinken. Mooie dag.

De windvoorspellingen variëren en maken dat we eerst besluiten woensdag op Vlieland te blijven maar de berichten in de ochtend zijn zo dat we toch vertrekken. We maken de goede keuze, we zeilen het hele traject naar Oudeschild en de voorspelde windshift van ZO naar NW speelt zich af als we net naar het ZO moeten in het Molenrak. De windsterkte varieert tussen 6 en 12 knopen, er zit lekkere vaart in. Prachtig weer op zee, comfortabele zeegaten, geen herrie bij de Vliehors. Peter en Juut hebben de tocht over het wad gemaakt en deze keer drinken we bij hen een biertje.

Onderweg merkten we dat het lijntje om het achterlijk van het grootzeil te trimmen niet meer werkte. Hans gaat een nieuwe lijn kopen en dondermorgen slagen we erin een deel van de oude te verbinden met de nieuwe. En die is met hulp van oude lijn en een kabeltrekker in het geleidende zakje getrokken. Bij het hijsen van het zeil zaterdagmorgen blijkt dat het goed uitpakt.

In de middag verkennen we het nieuwe natuurgebied Walenburg ten noorden van de Waal. Het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten is zeer de moeite waard. Er draait onder andere een doorlopende video met opnamen van vogels van Texel. De opname van een scholekster laat zien hoe die een schelpdier vindt, uit de grond trekt (de kop verdwijnt soms helemaal), goed herplant en dan vakkundig open trilt en het vlees consumeert. Dat alles vergt maar tien seconden, schat ik. Na de tocht douchen we ter voorbereiding op het diner met Peter en Judith in het restaurant bij de haven: we gaan alvast de verjaardagen van Hans en Juut vieren. We genieten van de slip tong en ijsdessert TX19 (recept van de schipper van de viskotter met die naam): ijs met advocaat, boerenjongens en slagroom. Heel gezellig! We maken plannen voor de volgende dag: samen naar het duingebied west van de Mokbaai.

Onderweg doen we er een hele tijd over om een eendachtige met kuikens te herkennen als kuifeend. Verderop zien we een erg hoge orchis (rietorchis?). Bij de Petten zien we twee kuikens van de kokmeeuw eerst aan voor plevieren. In de Mokbaai scharrelen wat lepelaars en heel veel bergeenden. We eten onze boterhammen in de duinen. Om ons heen veel rupsen van de Sint-jacobsvlinder.

Rupsen van de Sint-jacobsvlinder

Verder richting strand zien we moeraswespenorchissen, Rond wintergroen en een enkele Parnassia.

Moeraswespenorchissen
Dat moet worden vastgelegd!
Rondbladige wintergroen

Langs het oostelijke meertje van de Horspolders lopen we westwaarts, nemen een kijkje op de andere plas bij het uitkijkpunt (nu herkennen we de kuifeenden direct) en wandelen dan terug naar de fietsen. In Den Hoorn lessen we onze dorst op een terras. Met een glas witte wijn later op de avond en een show met foto’s van Peter van de afgelopen dagen en van de gezamenlijke dagen in Zweden 2016 nemen we afscheid.

Z-ZW 5 brengt ons zaterdagmorgen met grote snelheid naar de Lorentzsluizen (vertrek 8.30 uur, aankomst 11.30 uur). Vrij vlot geschut! Op de grote genua door het Makkumerdiep. Na schoon schip maken, wandelen we door de Zuidwaard. Op vele plekken rietorchissen, ook weer hele grote. Heel veel reusachtige berenklauw en 1 kaardebol. Er is een oeverzwaluwenwand aangelegd.

Zoekplaatje voor de kaardebol, maar hij is er echt!

Vanaf Makkum gaan we morgen naar het feest van Hillanje. Het is een prachtige dag geworden!

Rapportage 23 – 30 juli: 3 bemannningsleden!

Na een geslaagd bezoek aan Hanna van Hendrik in Hangar 11 op vrijdagavond met Jakob, Ingebrit en Lasse maken we een rustiger start op zaterdag. Na een uitgebreid ontbijtvertrekken J+I naar Wageningen. Wij pakken de auto in en rijden met Lasse naar Makkum. Doen het rustig aan, maken in de avond nog een korte wandeling. De volgende dag gaat de wekker om 4.45 uur. HW Harlingen is om 7.41 en we willen proberen de haven van Vlieland in te komen. We zijn om 6 uur bij de sluis, en komen op de genoemde HW tijd de sluis uit. We zeilen met de ZW wind mooi door de Boontjes en ook langs de Pollendam gaat het goed. Vlotte tocht. In de Vliestroom zet Hans een rif. Varend in het zeegat horen we dat de jachthaven van Vlieland is gesloten. In verband met de wind besluiten we door het Schuitengat naar Terschelling te gaan. We zien in de verte weer vele zeehonden. Met een wat katterig gevoel leggen we aan. Na een lekkere lunch en een power nap wandelen we in het bosgebied NO van de jachthaven.  Er is een mooi uitkijkpunt bij een oude radarpost en verderop treffen we een bunkermuseum aan. Het is gesloten, we gaan verkennen op bunkersterschelling.nl of het een bezoek waard is! In het dorp halen we op een stralende middag een reuzenoublie met ijs! Het palaveren levert instemming op voor Hans’ voorstel morgenochtend naar Vlieland te varen. 

De wekker staat op 6.45 uur, om 8 uur varen we de haven uit. Het Schuitengat doen we tegen de wind in op de motor. In het zeegat zeilen we weer met een rif. Langs Vlieland komen we kruisend niet meer vooruit. We strijken de zeilen en zien rode vlaggen en lichten bij de ingang van de jachthaven. Brandaris meldt bij de berichten dat Vlieland weer gesloten is. Er liggen vier schepen voor anker , een ervan zien we naar binnen varen. Hans telefoneert met de havendienst en we mogen de seinen negeren en naar binnen. Afmeren in het deel tussen de steigers D en E. Plan gelukt. Lasse grijnst breed! Hij vertrekt met lunch, water en verrekijker op een van de vouwfietsen naar de Vliehors. Hans gaat na de lunch ook op de fiets daar naartoe. Lasse spot een stuk of 10 vliegtuigen en ook dat ze in de lucht getankt worden Hans’ score stokt bij 1. Het is pittig trappen heen!

De Vliehors
De spotter

Ik wandel over het strand naar het Badhotel en door het bos terug, totaal 2,5 uur. De zon maakt door de wolken prachtige licht- en kleureffecten op het water.

Dubbel rood licht en dubbele rode vlag ook op dinsdag
Dubbel rood nogmaals in de haven

Op dinsdag vertoeft Lasse de hele dag op zijn duintop, deze keer in de middag met gezelschap van Willemien. Lasse spot geen enkel vliegtuig maar geniet van zijn plek.

Willemien ziet op de heenweg een grote groep lepelaars

Langs de weg na het Posthuys staat veel Parnassia.

Parnassia

In de duinen zien we piepers zitten en vliegen; determinatie niet simpel. Hans neemt alle lieren onder handen. Ze lopen letterlijk weer op rolletjes.

Ook op woensdag gaat Lasse weer spotten bij de Vliehors. Deze dag een tweetal F35’s en een Belgisch toestel. Hij weet ze weer goed te filmen! Hans en ik wandelen in de middag naar de IJsbaan bij het dorp en doen een paar inkopen.

Oefeningen van de hulpverleningsdiensten bij de helicopter landingsplaats. De helicopter wordt opgeroepen voor een inzet elders.
Bloemenpracht bij de IJsbaan, waarschijnlijk biggenkruid

Het tij is donderdagmorgen rond half elf geschikt om uit te varen richting Texel. We treffen een heel rustig zeegat. Met wind uit N en NO is het eerste gedeelte langs de kust van Vlieland nogal schommelend. Maar met een zeeziekte pilletje loopt het voor Lasse toch nog goed af. Bij de Vliehors geen oefeningen, jammer genoeg. De wind draait en in het Molengat varen we al behoorlijk aan de wind. Ondertussen zijn we de jachten die eerder waren uitgevaren een voor een gepasseerd. In het Marsdiep zijn we later de enigen die op zeil oostwaarts gaan. Lasse ontdekt dat de haven van Texel vol is, er wordt doorverwezen naar de gemeentelijke haven. Voor ons aanleiding af te meren in Den Helder. De wind wakkert behoorlijk aan bij het afmeren en het lukt Hans niet de steiger te bereiken die de havenmeester aanwijst. We belanden op een plek die voor het wegvaren niet handig is. Maar Hans heeft al snel een strategie uitgedacht die we de volgende dag gaan toepassen. We wilden graag zaterdag naar Makkum zeilen maar dan zal er te weinig wind staan is de verwachting. Gevolg is vrijdagmorgen om 5 uur de wekker om de flinke stroom langs Texel te benutten. We vervangen de grote door de kleine genua. Om even na zes slaagt de uitgedachte manoeuvre en varen we uit. Hans zet bij het hijsen meteen een rif. De wind is vlagerig en met wind tegen stroom is het een aardig zeetje. Bijna de hele tocht is het opkruisen. Bij de Lorentz sluizen weten we met maximaal motor vermogen nog net een brugopening te halen. Tot aan de ingang van het Makkummerdiep kunnen we op de fok, daarna moet de motor aan. We vieren de aankomst met pannenkoeken. Later op de middag spoelen we het zout en veel zand weg. We kiezen lekker lui voor een pizza maaltijd bij Pizzeria Lungomare bij de Marina. Daarna wandelen we nog naar de boulevard langs het strandje en verbazen ons over de vele restaurantjes. Aan boord spelen we het natuurkunde kwartet, Lasse wint dik!

Zaterdagmorgen laden we de auto in en brengen Lasse naar Wageningen.