2020 Vaarseizoen

Al vrij snel na het uitbreken van de Corona epidemie in Nederland
besluiten we dit jaar niet zeilend naar het buitenland te gaan. We beleven het voorjaar rond het huis anders, ook omdat Bellefeur deze winter in het water is gebleven. We waren van plan het schip op de wal onder handen te nemen, maar zien daarvan af.

Op zondag 5 april verlaten we jachthaven Aeolus aan het IJ in Amsterdam. We gaan op weg naar Makkum. Het eerste deel van de tocht op het Buiten IJ gaat op de motor. Daarna met prima ZO wind langs het Paard van Marken, de sluis bij Enkhuizen naar Stavoren. Daar liggen we gratis in de Oude Haven. De kunstwerken van Stavoren koesteren zich in de avond zon.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is paard-van-marken-rotated.jpg
Paard van Marken
Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is vrouwtje-van-stavoren-1-rotated.jpg
Vrouwtje van Stavoren,
de maan omarmend
Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is visfontein1-rotated.jpg
Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is visfontein3-rotated.jpg
Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is visfontein2-rotated.jpg
Impressies 5 april

Op maandag 6 april zetten we de grote Genua te loevert tot aan de MA3 en meren al rond elf uur af in onze vertrouwde box 16 bij Seabell.

Op 24 april maken we een korte proefvaart, even het IJsselmeer op voor het testen van de nieuwe generatie Raymarine displays. Hans heeft het bedradingsschema van de apparatuur van drie generaties weten te vereenvoudigen. Door minder loops zullen de signalen niet meer vastlopen, is de opzet. Het vastlopen werd steeds hinderlijker en frequenter. Het realiseren van dit alles kostte een paar dagen, en …. het werkt!

Op Hemelvaartsdag 21 mei willen we naar Medemblik zeilen. De wind blaast uit een andere hoek als verwacht. Om vier uur liggen we na opkruisen voor Stavoren te dobberen. We besluiten daar af te meren in de buiten Marina. Hans zet de romp in de was vanuit het bijbootje, twee dagen hard werken. Willemien neemt de stootlijst en de voetlijst onderhanden en poetst boven de stootlijst en delen van de opbouw. Al met al ziet Bellefleur er op zaterdag aan het eind van de dag weer aardig uit. En het is ongelooflijk: nu 24 jaar oud krijgt ze nog steeds complimenten! Zo laten we haar op zondag 24 mei weer achter in Makkum.

Vrijdag voor Pinksteren 29 mei halen we Lasse op. Hij werpt na aankomst bij Seabell meteen de hengel uit maar gaat al gauw spelen met de werfhond Charly. Daarna zwemt hij lekker en oefent het duiken vanaf het schip. Helaas kunnen we niet naar Vlieland: weinig ligplaatsen beschikbaar door Corona en die zijn al bezet! We varen op zaterdag over het IJsselmeer naar Den Oever en na het schutten direct door naar Den Helder. Gelukkig zijn daar ook krabben. Jammer genoeg zijn er pas later op avond jongeren die ook krabben willen vangen. Dan wordt het pas echt leuk. De wandeling om nog meer en beter marine schepen te zien levert niets/weinig op; we zagen ze bij het binnenvaren al! Op zondag varen we alweer terug naar Makkum, het tij is zo dat we dat op maandag niet tijdig redden. Bij Oudeschild neemt Lasse het roer. Hij blijft roerganger tot aan Kornwerderzand. We kruisen op en hebben de taken goed verdeeld! Lasse meldt het succes trots aan Jakob en Ingebrit. Overleg levert op dat we maandag onderweg gaan wandelen in koele bossen. In de Kroondomeinen bij Apeldoorn spotten we meerdere edelherten en wilde zwijnen, ook met jongen! Een gevarieerd leuk weekend!

Er is even een tijdelijke onderbreking van Hans’ tijdrovende beslommeringen rond het vliegveld grond depot. Dat stelt ons in de gelegenheid twee weken aan boord te gaan. Op vrijdag 19 juni varen we naar Vlieland en vinden er een box! We verbazen ons over de bezetting: geen halve bezetting, gewoon schip naast schip. Alleen de kom is vrijwel leeg. De charters varen nog maar heel beperkt. In het toiletgebouw wasbakken en toiletten om en om in gebruik. Bij Hylke en Nel drinken we aan boord van Swanta thee, water en bier. Het is zelfs op de Wadden erg warm!

De volgende dag fietsen we naar de Nieuwe en de Oude eendenkooi. Prachtige stukjes natuur waar je heerlijk kunt wandelen. We zien in een weiland langs de Postweg even ten westen van het Pad van Dertig orchideeën. Voor ons een nieuwe locatie. Op de bekende plek vlakbij het Posthuys staan deze keer ook welriekende nachtorchissen. We vieren de zomer en de versoepeling van de Corona regels met een cranberry sorbet bij het Posthuys. Ze hebben de zaak keurig georganiseerd. We genieten! Op zondag lopen we door het bos tot voorbij het Badhotel. Langs het strand weer terug. Het is strandweer met stevige wind, wij nemen geen duik.

Maandag aan het eind van de morgen verlaten we de haven van Vlieland en gaan via de Noordzee naar Oudeschild. We stuurden een e-mail over onze komst naar de jachthaven en ontvingen een antwoord: welkom, melden op marifoon 12 en een vrije box zoeken op steiger D. In het zeegat bij Vlieland maken we een paar slagen, daarna is de koers bezeild. Bij de Vliehors wordt druk geoefend mat straaljagers, we denken F35’s. Een paar duiken net achter ons laag over het water en kantelen dan met een bocht weg. Het zijn vier straaljagers die twee aan twee oefenen en steeds na een rondje Vlieland de truc herhalen. Hans filmt en er zal een filmpje naar Lasse gaan! Het Molengat is bebakend met gele tonnen. Het water is vlak en we zeilen goed door het ondiepe vaarwater. Op de Noorderhaaks zien we honderden zeehonden liggen. Het strand langs de zuidkust van Texel is breed. Na de ZO punt van het eiland kolkt het water zo dat het de oppervlakte glad trekt. Op de rand van de kolken zien we een bruinvis vissen. We spoelen naar de haven van Oudeschild. Het is tegen 19 uur als we afmeren. Een mooie vaardag!

Op dinsdag fietsen we naar de Slufter. Bij de hoofdingang is het erg druk, we kiezen ervoor de noordelijke ingang van het gebied te nemen. Eerst moet je dan een wandelpad langs de duinen naar het zuiden volgen omdat het aangrenzende deel beschermd is. Daar is een afwisselend krekenlandschap. Mooie bloeiende ezelsoor. Op de terugweg krijgt Hans een lekke band. De plaksel kan het probleem niet oplossen. Hans gaat met zijn fiets lopen richting de Koog, op 2 km afstand. Ik fiets er heen om alvast een fietsenmaker te vinden voor aanschaf van een nieuwe binnenband. Als ik die gevonden heb belt Hans waar ik ben. Een vriendelijke Duitser pikt hem op om hem met fiets en al een lift per auto te geven! Net als ik de band in bezit heb, arriveert hij al. Meteen aan de slag en met succes. Dan vervolgen we de tocht naar Oudeschild. Wat is Texel mooi, een geweldige variatie aan landschappelijke beelden. Met ingredienten voor een maaltijd stappen we aan boord.

Op woensdag fietsen we zuidwaarts langs de dijk. We verbazen ons over de duinen die aan de Waddenzee kant zijn aangelegd. We fietsen om de Mokbaai heen en lopen langs de Horspolders (een meertje!) naar het brede zuidelijke strand. In de duinen treffen een enkel gebiedjes aan met drie soorten orchideeën! Op het strand is een gebied afgezet voor broedende scholeksters en mogelijk andere vogelsoorten. Een goede invulling van alweer een hete dag.

De volgende dag zoeken we verkoeling op het water. We varen met stroom mee de hele route naar IJmuiden. De wind is oostelijk, alles is goed tot net bezeild. We gaan vrij dicht langs de kust en laten de bebakende geul aan stuurboord. Dat kan met het rustige water prima. In het windmolenpark bij Egmond aan Zee staan veel molens stil. Overmaat aan zonne-energie? Ook deze dag schijnt de zon volop, geen bewolking en het is zeer warm in de haven. We nodigen Toon en Rieneke uit voor de koffie de volgende morgen.

Gezellig bijgepraat. Komende zondag stappen ze aan boord van een gehuurd waarscheepje! Een teken dat het goed met hen gaat. We besluiten naar Amsterdam te varen en daar af te meren bij de ons bekende Aeolus jachthaven. Daar kunnen we gemakkelijk boodschappen doen voor de nog komende dagen. Helaas kan het zeil weinig bijdragen aan onze voortstuwing, de wind is nog steeds oostelijk. Later op de avond draait de wind, is er bewolking en regent het wat.

Op zaterdag passeren we de Oranjesluis en de Schellingwouderbrug en hijsen het grootzeil met een rif, zetten de kleine genua. Op weg naar de Marker Wadden. In de haven is plenty ruimte. We wandelen een korte route. Wat een vogels, op het water en in de rietkragen. In juni zijn er ongeveer 40 soorten waargenomen! Foto’s tonen hoe mooi het er is. Voor ons is dit al het derde jaar dat we er komen. Verrassend snelle ontwikkelingen. Het is een aanrader te gaan kijken op http://www.natuurmonumenten.nl/Markerwadden !

Op onze lange wandeling zondagmorgen komen we niemand tegen. We regenen nat maar drogen ook weer snel in de zon. De wind is soms 7! Vooral de kluten boeien ons op diverse plekken. Prachtig zoals ze in ondiep water foerageren. Na twee en een half uur zijn we terug. Op de fok zeilen we naar De Houtribhaven en zien daar Brechje, de zeilboot van Ernst en Cees, een mooie kleine open Saffier.

Op dinsdag gaan we vroeg vertrekken om de windkracht 7 voor te blijven. Dat lukt: op de kleine genua bereiken we al voor een uur onze thuishaven. We gaan pas donderdag naar Enschede, de familiebezoeken op woensdag bevatten geen zeilinformatie.

Hieronder een aantal foto’s!

Lasse aan het roer

Moeraswespenorchis
Soort nog bepalen!
Ook hier de soort nog bepalen
Zuidelijk strand van Texel: volop ruimte voor vreemde vogels.
Kluten binnenwater Texel
Uitdroging op de Marker Wadden
Ondergaande zon vanuit vogelkijkhut Aalscholver
Kluten en grutto’s
Grutto
Tureluur
Westelijk klif
Een van de vele landschapsbeelden van de Marker Wadden

Op woensdag 22 juli stappen we aan boord met flinke voorraad levensmiddelen. Zit het er deze keer in om naar Lauwersoog te zeilen en van daar uit een uitstapje naar Eenrum te maken? De lange termijnvoorspellingen doen ons besluiten het niet te doen. Meer dan een week lang westenwind: gemakkelijk er naar toe maar lastig terug. De afstand Lauwersoog – Vlieland is 70 mijl en een flink deel daarvan opkruisen, dat trekt ons niet aan. Aan het eind van de dag heeft Hans alle aansluitingen van de nieuwe apparatuur voor elkaar, snel afgerond! 

Donderdag per auto naar Eenrum, goed Roeli een bezoek te brengen. 

Vrijdag gaan de trossen los. Op Texel lijkt ruimte in de haven te zijn. We kruisen op en maken mooie slagen met de stroom mee. Achter ons lijkt een boot ons eerst in te halen maar later lopen wij weer uit. De bemanning van die boot zoekt ons later op: ze hadden ons willen lappen maar het was niet gelukt ook omdat wij de geulen met flinke stroom hadden gekozen. Er is volop ruimte in de haven. 

Zaterdag wandelen we ca. 15 km in de omgeving van de haven. Het aantal vogels bij de Overmaats is lang niet zo groot als in het voorjaar. Ten noorden van de plasjes ontdekken we een vogelhut waar je over een prachtig gebied uitkijkt. Daar zal het in het broedseizoen veel te ontdekken zijn. Verderop spotten we een kiekendief, meerdere keren. Bij de eendenkooi Spang geven vrijwilligers van Natuurmonumenten uitleg over het werk van de kooiker, de kooikershond en de structuur van de eendenkooi. We treffen een goed verteller.

Zondag vertrekken we rond het middaguur naar Den Oever. De wind is vrij krachtig uit het ZW en dat is niet aantrekkelijk voor een tocht naar IJmuiden. Maar het is een super wind om van Den Oever naar Enkhuizen te varen. Door ook nog eens mazzel bij het snelle schutten meren we al om half vijf af, afgelegde afstand 30,5 zeemijlen. Prachtige wolkenluchten onderweg. 

De volgende dag gaan we na de koffie zuidwaarts richting Amsterdam. Alweer mazzel bij het schutten: de sluisdeuren gaan weer op het juiste moment voor ons open. Van de 8 boten in de sluis gaan twee echt zeilen: een bruine vloot schip en wij. De rest gaat op de motor tegen de wind in. We komen bij de tweede slag uit bij de Markerwadden en halen vervolgens in een keer het Paard van Marken en de ton waar we de vaargeul naar Amsterdam moeten volgen. We realiseren ons dat de Schellingwouderbrug tussen 16 en 18 uur niet bediend wordt. We halen nog net de opening tegen 16 uur. Alweer mazzel. We meren af bij Aeolus, er is nog een plekje langs de gastensteiger.

Met een nieuwe voorraad proviand stomen we op dinsdag naar IJmuiden. Treffen in de haven ons vorige schip Wallebak. Eigenaar Cock is na 24 jaar nog steeds trots op zijn schip. Helaas is zijn vrouw vorig jaar aan kanker overleden; hij mist haar zeer. In de avond maken we een lange strandwandeling. De vele kite surfers voor een wolkenlucht met doorbrekende zonnestralen zorgen voor een prachtig schouwspel.