2021 Bellefleuren

Op de wal bij Schaap in Lelystad is het schip mooi droog onder haar nauwsluitende, maar goed ventilerende winterkleed gebleven. Het aantal werkdagen om haar vaarklaar te maken bleef beperkt tot drie omdat we het behandelen van het roerblad overlieten aan medewerkers van Schaap. Zij zagen ook kans de kapotte ankerlier er af te halen.

met winterjas

De te waterlating op 9 april verloopt vlot in bijzijn van Hans. Hij brengt daarna de auto naar Makkum en toevallig zijn we tegelijk in de stadsbus naar de Vaartweg om half vijf (W. komt uit Oldenzaal na de eerste COVID vaccinatie). In het OV nog steeds mondkapjes, we zijn nog (lang?) niet klaar met Corona. Dan samen aan de slag voor het aanslaan van de zeilen en de lijnen voor alle bedieningen. In de schemering zijn alle zaken klaar.

Te water

De volgende morgen om half acht naar de Noordersluis. Die wordt op afstand vlot bediend na telefonische vermelding van je komst. Ook bij de Houtribsluizen treffen we snelle doorvaart. Vanaf daar gaan we op zeil verder. Tot aan de punt van het Enkhuizerzand een paar kleine slagen. De rest van de tocht kunnen we bezeilen. Markant dat we aan de wind bij boei Makkum 3 arriveren en dan met overstag tot tussen de havenhoofden van Makkum het net kunnen bezeilen. We meren in onze box af om half drie.

Met vele laagjes inclusief warmtekleding en de lekkere wollen truien gebreid door Mem in de zestiger jaren van de vorige eeuw blijven we warm bij een buitentemperatuur van 5 graden. Met bivakmutsen op!

We constateren dat de watertank aandacht behoeft, ruimen de zeilen op en rijden aan het eind van de middag weg naar huis. Dan vallen de eerste spetters. Koud maar droog, het had ook anders uit kunnen pakken. Een goede start!

We combineren een bezoek aan Roeli op 28 april met Bellefleur. Hoofdreden behandeling van de watertank. We vullen de tank met ontsmettingsmiddel. Na 24 uur kan dat eruit. Door het slechte weer besluiten we toch om 15 uur de volgende dag weer naar huis te gaan. We pompen de vloeistof voor het grootste gedeelte weg, leidingen vol en de tankbodem zeker bedekt.

Korte week met Lasse van zaterdag 8 mei tot en met Hemelvaartsdag 13 mei

Via Wageningen gaan we met Lasse naar Makkum. Het regent na aankomst rond 16 uur veel langer dan verwacht. We laten de buitentent staan tot de volgende morgen. We pompen het water met ontsmettingsmiddel uit de tank en vinden dat de afvoer bij de gootsteen maar matig loopt. Hans gaat aan de slag om het probleem op te lossen maar effect blijft uit. Wel gaat ondertussen de kraan lekken. We zetten de pomp alleen aan als we water willen tappen. Al met al verloopt de avond zonder spel en dat is vreemd als Lasse aan boord is. Wel zetten we nog de fok.

We streven naar 8 uur bij de sluis en halen dat op de minuut. Vroeg opstaan en onderweg ontbijten. In de sluis meren Henk en Klaas achter ons af met hun nieuwe Victoire Spirit of Eden. We zeilen met zuidelijke wind alle rakken behalve het laatste stukje langs Vlieland. In de Blauwe Slenk gaat de lucht dreigen en steken we ons in zeilpak en laarzen. In de Vliestroom zet Hans een rif. We zien flitsen en horen donder maar belanden niet echt in een onweersbui. In de haven (nog veel ruimte) plenst de regen en waait het even flink door. Een goede tijd om te gaan lunchen met gebakken ei. Lasse gaat weer zijn kunst van krabben vangen tonen en verkent op eigen houtje de uitkijktoren in het bos en neemt ons later mee de duinen en het bos in. In de avond speelt hij met een grote groep kinderen bij de toestellen bij het havengebouw. Klaas en Henk drinken bij ons een glas wijn.

Maandagmorgen valt het mee met de regen en na een vroege lunch huren we een fiets voor Lasse en gaan langs het wad voorbij het dorp en dan de duinen in. Er staat een pittige wind uit het ZW en we maken weinig snelheid. Maar eenmaal in de duinen weer ZW fietsen is het niet gemakkelijker en loopt Willemien herhaaldelijk bij hellinkjes. Zwoegend bereiken we het pad naar zee bij de weg die bij het Posthuys uitkomt. Hoog op het duin zien en horen we straaljagers bij de Vliehors. Op het terras van het Posthuys drinken we wat en genieten van appelgebak erbij. Met nieuwe energie gaan we door naar de Vliehors. Veel vogels in de Kroonpolders. Op het strand bij de waarschuwingsborden met rode vlaggen zien we de schietoefeningen van F16’s.

Lasse speurt de lucht af
Natuurlijk kunstwerk
Miniduin achter schelp
Zo blijf je onderzoeker en krijg je een camera vol zand

Tevreden keren we voor de wind terug naar de haven. Met een stop als we meer dan honderd lepelaars op het wad zien vissen. Prachtig in slagorde!

Lepelaars op het wad

Aan boord duikt Lasse een boek in en na het eten speelt hij weer lang met kinderen bij het havengebouw. Laat in bed.

Dinsdag zeilen/motorren we van Vlieland naar Terschelling door het Schuitengat. We zien vier zeehonden zwemmen bij de NO punt van Vlieland en op een zandbank liggen er maar liefst 46! Om half elf liggen we afgemeerd. Met een lunchpakket gaan we wandelen. Door het dorp noordwaarts en dan langs de grens tussen duinen en draslanden naar het oosten. Veel grutto’s! Dan weer noordelijk door de duinen. Op een topje eten we onze lunch. Verder lopend zien we vele orchideeen; later vertelt Obsidentify ons dat het Harlekijnen zijn. Langs het dorp keren we weer terug. Lasse verdiept zich weer in zijn boek.

Harlekijn

Na de koffie gaan we woensdag fietsen. Deze keer gaat Willemien op de huurfiets (goedkoper voor een hele dag dan een middag op Vlieland). Eerst voor de wind langs het wad. Al vrij hoog water dus weinig vogels op de Waddenzee, maar duizenden rotganzen, brandganzen en (rosse) grutto’s in de weilanden achter de dijk. Weinig kieviten, nauwelijks tureluurs, redelijk wat scholeksters. Op het wad in de punt bij Strieper kwelder wel duizend (rosse) grutto’s, een groep lepelaars, enkele kluten, en vele broedende kokmeeuwen. Voor hen is het broedseizoen nog vers, er wordt nog druk gepaard.

Strieper kwelder: achter de paaltjes een kokmeeuwen kolonie; rechts achter een groep lepelaars en daarvoor vele (rosse) grutto’s .

We eten boterhammen met zicht op wat bontbekplevieren. Door de polder fietsen we naar Hoorn en dan naar het meertje bij Lies. Daar hebben grauwe ganzen (meerdere hebben een band om de nek met codes) jongen. Er zwemmen een paar slobeenden en ruziemakende meerkoeten. We drinken in de tuin bij de molen van Formerum thee/warme chocolademelk met cranberry kwarkgebak! Alweer smullen. Tegen de wind (nu maar 4 Bf) terug naar de haven. In de avond overleggen we met Jakob wanneer Lasse naar huis gaat.

Op Hemelvaartsdag werken de twee boten die op ons zijn afgemeerd vlot mee voor vertrek om half acht. Tegen de stroom in motoren we het Schuitengat uit. Dan is er voldoende wind om de rest te zeilen. De windrichting is minder noordelijk dan verwacht. In de Blauwe Slenk maken we een paar slagen. Langs de Pollendam is het net bezeild. Bij de sluis kunnen we mooi vlot meeliften met een vissersschip. We zeilen tot in het Makkummerdiep. Om kwart over een liggen we weer in onze box afgemeerd. Dan nog verder lunchen en de auto inpakken. We maken met Jakob de afspraak dat we Lasse in Lankhorst bij de Reest gaan brengen. Om vijf uur komen Jakob en June met de Kano aanpeddelen. Ze hadden een mooie tocht, zwaar werken door het ondiepe water. Wij rijden door naar Enschede. We hebben genoten van de twee Waddeneilanden in voorjaarsstemming!

Trip van 26 mei tot 6 juni

Een gelukkige match tussen het voorspelde weer en een behoorlijk lege agenda! Op de startdag is het buiig en we varen nog niet uit. Op donderdag vertrekken we redelijk op tijd uit Makkum om de wind goed te benutten. De zeilpakken gaan aan want er valt een voorlopig laatste bui. Met een knik in de schoot naar de boei op de de ZW punt van het Vrouwenzand, aansluitend een net bezeild rak naar het Vormt bij Urk. Een prima box beschikbaar in de haven bij de visafslag. De haven werkt nu met elektronische betaling. De toilet voorzieningen zijn toegankelijk met de verstrekte code en erg goed uitgevoerd en schoon. In de namiddag en avond eerst twee zoom sessies en dan een wandeling door het dorp naar de vuurtoren. Voor vrijdag is er mist voorspeld maar bij het opstaan schijnt de zon al.

Typisch Urks meerkoetennest achter op een motorboot, er liggen echt twee eieren!
Schip na onderhoud goed in de verf weer van de helling

Bovendien is er meer wind dan verwacht! We halen brood en vertrekken.

Terugblik op de drie rijen windmolens bij Urk

Het is bijna bezeild naar de Houtribsluizen, de wind neemt af tijdens het varen. Ook deze keer weer vlot geschut. Dan kruisend naar de Markerwadden. Er liggen al veel schepen maar er is nog een box vrij. Met de havenmeester bespreken we dat Brechje er morgen (ook al is het vol) er altijd nog wel een plekje kan vinden. Voor het eten lopen we een rondje. Vreemd genoeg zien we dan geen baardmannetjes. In de avond trekken we er op uit met de telescoop. Een rietgors en een kleine plevier komen goed in beeld. Het is heerlijk weer van dit gebied te genieten. Zaterdagmorgen bekijken we met de telescoop bontbekplevieren en gele kwikstaarten. Verderop in het riet zien we nu wel veel baardmannetjes maar ze zijn zo levendig dat we ze met de telescoop niet te pakken krijgen. Met de kijker volgen gaat wel goed. Terug naar de haven lopend melden Jeike, Ernst en Pieter dat ze geschut worden. Ze meren wat later af langs de hoofdsteiger, helemaal tegen de vaste wal aan.

Op Bellefleur trakteren ze op heerlijke Dordrechtse boterkoek! Jeike moet voor haar triatlon trainingsprogramma een uur zwemmen. De andren gaan met de telescoop op pad. Onderweg zien we Jeike zwemmen, we beoordelen haar tempo bewonderend. De boei die met haar mee drijft, maakt haar duidelijk zichtbaar. De baardmannetjes laten zich weer goed zien. Bontbekplevieren, slobeenden, diverse rietzangers, er valt veel te spotten. Jeike loopt ons tegemoet, ze maakte het uur niet helemaal vol. We hebben een uitstekend avond met elkaar. Zondagmorgen stappen Hans en ik in Brechje en mogen aan het roer onder toeziend oog van Jeike en Ernst. Pieter geniet even van alles wat in de haven om hem heen gebeurt. Na koffie en lunch zwaaien we Brechje uit en even later zeilen wij de haven uit richting Amsterdam.

Klaar om te hijsen

De spinnaker wordt gehesen voor het traject tot aan de vaargeul. Mooi dat dat grote voorzeil dit jaar tenminste eenmaal uit de zak is geweest (in het verleden is het wel voorgekomen het hele seizoen zonder spi verliep). Bij de Schellingwouderbrug komt een sleepboot met op de sleep de delen van een windmolen naar oost, daarna mogen wij naar west.

Vervoer van windmolen onderdelen

Vlot geschut en op de motor door naar de Sixhaven. Nog volop ruimte, een hartelijk welkom van de havenmeester. Zoals gebruikelijk liggen we er prima. Na het eten gaan we met de pont naar CS Amsterdam en nemen de trein naar Diemen. Pieter laat met plezier zijn kamer zien en we maken kennis met zijn twee huisgenoten. Weer een nieuwe ervaring: op bezoek bij een studerend kleinkind, “op kot” in het Vlaams. Maandagmorgen doen we eerst boodschappen bij Dirk van den Broek en Hans scoort bij de Blokker in A’dam Noord een gootsteenontstopper. Daarmee is het euvel van de niet leeglopende afwasbakken snel verholpen. Met genua en motor gaan we met een klein vaartje naar IJmuiden. In het Noordzeekanaal rond de havenbekkens van Amsterdam zijn er redelijk wat schepen in beweging. Maar we komen geen grote schepen tegen en het wordt steeds rustiger. De jachtensluis is buiten gebruik. We worden met een solozeiler in de Zuidersluis geschut. We hebben niet tijdig in de gaten dat de stroom mee zo sterk is en moeten in de sluis een tweede keer afmeren. Er is gelukkig veel ruimte om vrij te manoeuvreren. In Marina Seaport meren we af met de kop in de wind. Op het strand wandelen we lekker in de zon en wind. Al behoorlijk wat mensen op het strand. Bij een strandtentje drinken we een alcoholvrij biertje. Heerlijk. En mooi dat de corona regels dit nu toestaan, het gaat de goede kant op. De wekker gaat dinsdag om half vijf, een uur later varen we uit. De havendienst roept ons op om te vragen welke kant we opgaan. Het vrachtschip dat er aan komt gaat naar zuid en heeft geen last van ons. Het zicht is goed, we zien direct de windmolens dicht bij de kust en zelfs later die 15 mijl westelijker op zee staan. We kunnen alles tot aan de Lange Jaap vuurtoren bezeilen. We blijven dichtbij de kust en gaan met het rustige weer op de Fransche vlakte. De stroom helpt ons prima mee naar binnen en met een paar slagen zijn we de hoek om bij de veerhaven. Een mooie tocht naar Oudeschild. In de middag fietsen we naar de eendenkooi Spang maar daar is geen toegang buiten de tijden dat vrijwilligers rondleidingen verzorgen. We fietsen zonder duidelijke bestemming en genieten van het landschap.

Onderweg genieten van de geur van de meidoorns
Uitstekende fietspaden

De volgende dag fietsen we deels dezelfde route naar de Slufter. Het is bij de duinovergang al flink druk, maar de mensen waaieren uit over het uitgestrekte terrein.

De Slufter

Langs het kweldergebied naar zee; in een vrij klein duin hebben oeverzwaluwen nesten in de steile afgekalfde wand gebouwd. Vlakbij zee zijn de duinen hoog. We steken door naar een gebied waar vee kan grazen. Geen bijzondere waarnemingen.

Op donderdag varen we buiten om naar Vlieland. Totale afstand 40 mijl, maar 10 daarvan krijgen we cadeau van de stroom. Dat vergt wel een vrij vroiege vertrektijd: 6.30 uur de haven uit. In het Molengat zijn ze bezig met zandsuppletie. We lazen er al over op het mededelingenbord in de haven. Maar de beoeien zijn meer verlegd dan we dachten. De verkeersdienst van Den Helder bewaakt ons en zet ons op de juiste koers. Bij de Vliehors wordt niet geoefend. De vaart gaat er uit, de wind neemt af., we zetten de motor rustig bij. Bij de NW punt van Vlieland gaan we weer over ondieper water, dat kan nu het zo rustig is. Er is nog ruimte in de haven. We wandelen langs het oostelijke strand naar strandtent Oost en tracteren onszelf op een Sundays icecream met cranberries. Om half zeven appen Peter en Juut dat ze met uitzicht op Bellefleur zijn afgemeerd. We drinken later een borrel om de ontmoeting te vieren.

Na koffie bij ons lopen we naar een weitje tegen het kampeerterrein aan waar Juut orchideeën weet te staan. Ze staan prachtig in bloei. De app Obsidentify geeft niet altijd duidelijkheid over de soort: harlekijn, brede orchis of rietorchis.

Zeker een Harlekijn, Oostervallei
Waarschijnlijk Brede Orchis, bij de eerste Kroonpolder

Na de lunch fietsen we via de duinen naar de Kroonpolders. Daar zien we in de berm langs de weg weer dezelfde orchideeën en Hans spot een zandhagedis. De vogelkijkhut is niet toegankelijk. Vanaf het dijkje bekijken we de vogels in en rond het water. Peter herkent de zang van een kneu. Later menen we nog zwarte ruiters met jongen te spotten, maar mogelijk zijn het toch tureluurs. Terug fietsen we langs het wad en treffen op nog twee plaatsen orchideeën.

Een van de orchideeënweitjes
Het uitzicht

Aan boord van ’t Looze Visschertje eten we een maaltijd met ingredienten van beide schepen. Het is laat als we weer terug lopen. Een prachtige dag!

In de haven liggen veel kustzeilers. Leuk een aantal van hen te spreken. De meesten blijven nog van het goede weer genieten. Wij vertrekken zaterdagmiddag weer naar Makkum. Meer wind dan verwacht. Regelmatig voor de windse rakken en gijpen. Bij de sluizen hoeven we niet lang te wachten. Het leeg laten pompen van de vuilwatertank verloopt bijzonder vlot bij Marian Makkum. Het koken van de maaltijd stellen we uit tot we in onze box liggen.

Typisch een zondagmorgen klusje: Hans krijgt de pomp van het vuile water weer draaiende. ’s Middags feliciteren we Lieuwe in Emmeloord.

We hebben het begin van de zomer op een hele prettige manier aan boord beleefd.

Laten we de volgende trip eraan denken de telescoop mee te nemen en een goed fototoestel. Deze keer alleen foto’s genomen met de IPhones.

Vakantie van 17 juli tot en met 2 augustus

Na een periode met veel neerslag in Limburg en de Duitse en Belgische deelstaten/provincies eromheen stappen we met goed weer aan boord. We laten de verschrikkelijke televisiebeelden van de overstromingen achter ons en beperken ons tot krantennieuws. We laden de bagage snel aan boord en varen op zeil in het Makkummerdiep naar de sluis. Wel vrij vlot invaren maar dan lang wachten tot ze de sluis voldoende gevuld vinden. Het eerste deel van de Boontjes gaat zeilend dan een stuk op de motor. Ook bij de Pollendam doet de motor nog weer deels de voortstuwing. De rest kruisen we op. De havenmeester dirigeert ons naast een platbodem op de kop van een steiger. In de avond nog even met Frits en Joke van de Easy Going gesproken. De volgende dag vroeg vertrokken naar Lauwersoog. Over de banken volgens de aanwijzingen van Frits (dat scheelt tenminste een uur, maar kan alleen met rustig weer) naar dieper water en dan langs Terschelling en Ameland naar het Westgat. Daar is de zee rustig, geen brekende golven op de banken. Wat zijn de boeien een stuk verplaatst sinds de kaart van 2020! Langs ‘t Rif en Engelsmanplaat naar Lauwersoog. We meren af in jachthaven Noordergat binnen de sluis. We overwogen door te gaan naar Zoutkamp maar de havenmeester van het Robbengat raadt de haven af met 2.10 diepgang. Bij het buurschap zien we een gekraagde roodstaart het achtereind van de giek ingaan. Even later komt een kopje van een jong tevoorschijn en die vliegt uit, Even later verlaat een tweede het nest.

Maandagmorgen bij het ontbijt komt pa roodstaart nog eens langs. We zien geen jong meer. Even later zien we een zeearend hoog in de lucht. Daarna staan we om kwart voor negen de mensen van Stil aan boord van de LE 97 (een Visserman zee schouw) uit te zwaaien. Ze gaan met Jan Herman en Nicoline vuil verzamelen op Engelsmanplaat en ‘t Rif en nemen daarnaast ook kokkels en mosselen mee voor consumptie. Wij gaan naar Roeli en hebben daar een goede middag met aandacht voor de aardappelrassen successen (drie van Sloots in de toptien zetmeelrassen) en de tuin. Met rode bessen keren we terug aan boord. De STIL-lers komen nog even langs om Bellefleur te zien voor ze de lange reis naar Enschede maken. Ze hadden een prachtige dag op het wad gehad!

Er is weinig wind en daarom stellen we de tocht naar Delfzijl nog een dagje uit. We fietsen langs de dijk met zicht op het wad, dan door de Westpolder naar Vierhuizen. Daar bewonderen we in en rond de kerk diverse kunstobjecten. In Zoutkamp zien we dat de kade langs het Reitdiep net na de brug een goede ligplaats voor ons biedt voor een volgende keer. In de winkel met ansichtkaarten lopen we Carla van de beleggingsclub tegen het lijf. Wat een toeval. Dan terug naar de haven. We zijn van plan de komende nacht te ankeren. Maar we maken een foute manoeuvre bij het wegvaren. Ik probeer af te houden van een meerpaal en loop een scheur wond in de muis van mijn rechterhand op. Kortom we meren weer af in de net verlaten box en verbinden de hand: eerst ontsmetten, dan hechtstrips, dan een gaasje en inzwachtelen. Dat is wel balen. Hans krijgt nu weer kans te koken. Het doet geen pijn en ik slaap goed. 

De volgende morgen blijken de hechtstrips los te liggen. Reden toch naar een huisarts te gaan. In Leens kunnen we terecht en Annie Kielstra (kustzeilster sinds 2019) is zo vriendelijk ons er naar toe te rijden. Annie zit op het vinkentouw solo naar Noorwegen te zeilen: eerst moet de wind uit het noorden voor langere tijd. Zo komt ze haar wachttijd wel door. De praktijk ondersteunster vindt dat de wond er goed uitziet, zet nieuwe hechtstrips en plakt alles af met eiland pleister. Na de lunch proberen we de kaart te posten maar ook bij de Veerhaven geen bus te bekennen. We droppen de kaart uiteindelijk in een bakje bij de receptie van Het Booze Wijf (een gebouw met o.a. supermarkt en restaurant) en wandelen eerst langs het binnenmeer en dan met een ruime bocht terug).

Spotten in het veld van juffrouw Alie mooie bloemen. Daarna lezen we kranten en verkennen we uitstapjes voor de komende tijd.